Delen Bladwijzer

LEESTIJD: 12m
DR JOHN DEMARTINI - Bijgewerkt 4 maanden geleden

Net als veel ouders ervaart u mogelijk verschillende zelfpercepties van uw opvoedingsvaardigheden. Soms voelt u zich trots, soms schaamt u zich. Soms kunt u uzelf opvrolijken, soms kunt u uzelf afkraken of uzelf vrij hard bekritiseren. Er zijn veel schommelingen, die heel gebruikelijk zijn tijdens het ouderschap.

Toch is het verstandig om uzelf als ouder niet te overdrijven of te bagatelliseren. Dit is waarom.

Telkens wanneer je jezelf met iemand anders vergelijkt, bijvoorbeeld door te denken dat hun kinderen en opvoedingsstijl "beter" zijn dan die van jou, heb je de neiging om jezelf te bagatelliseren vanwege dit contrast of deze vergelijking. In de meeste gevallen zie je waarschijnlijk niet het hele verhaal, inclusief de nadelen van hun specifieke opvoedingsstijl. Daarmee vergelijk je jezelf met een onvolledig en overdreven beeld en een scheve perceptie, en beoordeel je jezelf op basis daarvan onterecht.

Wat je misschien niet weet, is dat wanneer je jezelf met anderen vergelijkt, je de neiging hebt om je zelfbeeld te vertekenen. Als je naar hen opkijkt en hen op een voetstuk plaatst, minimaliseer je jezelf. Als je op hen neerkijkt en hen in een put plaatst, overdrijf je jezelf. Geen van deze overdrijvingen of minimaliseringen van hen, en minimaliseringen of overdrijvingen van jou, is hun of jouw authentieke zelf.

In bepaalde gevallen zijn je hoge verwachtingen van jezelf als ouder misschien niet het resultaat van een vergelijking met een andere ouder, maar eerder van een maatschappelijk ideaal. Neem bijvoorbeeld pesten. Veel scholen beweren een zerotolerancebeleid te hanteren, maar bijna iedereen met wie ik heb gesproken, heeft verteld hoe ze zelf gepest zijn, iemand anders gepest hebben, of allebei. Dit is een veelvoorkomend thema in de opvoeding. Veel ouders geven aan dat ze hun kinderen proberen te beschermen tegen alles wat ze als pesten ervaren. Daardoor kunnen ze de neiging hebben hun kinderen te overbeschermen. Dit leidt er vaak toe dat die kinderen onbewust een pestkop in hun leven aantrekken om de balans te herstellen en hen te helpen sterker te worden en te groeien.

Ik ben ervan overtuigd dat de beste groei en ontwikkeling plaatsvinden op de grens van ondersteuning en uitdaging.

De maatschappij daarentegen neigt ertoe te denken dat de wereld juist eenzijdig zou moeten zijn en steun zou moeten bieden zonder uitdagingen, vriendelijkheid zonder wreedheid, aardigheid zonder gemeenheid, en positiviteit zonder negativiteit. Dit geloof in een eenzijdige wereld is een fantasie – het is noch haalbaar, noch mogelijk – maar toch blijven mensen zichzelf afstraffen en hard veroordelen omdat ze niet aan dit ideaal kunnen voldoen.

Sommige ouders zijn als kind mogelijk ook agressief gekwetst en daardoor verslaafd geraakt aan vrede, vriendelijkheid en steun. Wanneer ze vervolgens worden geconfronteerd met uitdagingen en kansen om te groeien, beschouwen ze deze ervaringen als negatief en iets dat koste wat kost vermeden moet worden. In sommige gevallen worden deze personen opvoedexperts en proberen ze te voorkomen dat andere kinderen ervaren waar ze bang voor zijn en door gekwetst zijn, in plaats van door hun wonden heen te groeien en te ontdekken hoe het hen uiteindelijk heeft geholpen, ten goede is gekomen of heeft gediend.

Ik wil graag een alternatief perspectief bieden: veel van de gebeurtenissen of ervaringen die je als vreselijk ervaart, kunnen je juist van nut zijn. Het draait allemaal om hoe je ervaart wat je ervaart. Dáár heb jij de ultieme controle over hoe je je ervaringen ervaart.

Een paar jaar geleden bezocht een dame uit Washington mijn kenmerkende tweedaagse Doorbraakervaring programma dat ik bijna elke week geef. Ze vertelde dat ze een boek had gelezen over hoe je de perfecte moeder voor je twee kinderen kunt zijn, en dat ze dat boek als blauwdruk gebruikte voor de opvoeding van haar kinderen. Ik noemde haar gekscherend Miss Tofu, omdat ze vastbesloten was dat alles in het leven en de omgeving van haar kinderen natuurlijk was, van voedsel tot kleding tot katoenen luiers. Ze legde uit dat ze ooit arts was geweest en haar carrière had opgegeven om de perfecte moeder te worden die in dit boek werd beschreven, maar dat ze daardoor diep onvoldaan was geraakt van haar leven.

Haar vermeende uitdagingen waren onder andere dat haar gezin nu van één inkomen in plaats van twee moest leven, dat haar man meer uren werkte om rond te komen, maar dat ze wilde dat hij eerder thuiskwam. Ze voelde een groeiende wrok jegens hem en maakte zich zorgen dat ze haar woede en gebrek aan voldoening op hem en haar kinderen begon af te reageren.

Haar persoonlijke verhaal was een prachtige anekdote die verwijst naar iets dat ik doceer als onderdeel van de Breakthrough Experience: jouw unieke set van hoogste waarden.

Ieder individu, inclusief jij, leeft volgens een unieke hiërarchie van waarden, een reeks prioriteiten die variëren van het meest tot het minst belangrijke in hun leven.

Denk bijvoorbeeld aan een ladder. Je hoogste waarden vormen de bovenste paar sporten, en dalen af ​​naar je lagere en minder belangrijke waarden, die zich onderaan de ladder bevinden. Deze hiërarchie van waarden is uniek voor jou; niemand anders heeft exact dezelfde hiërarchie van waarden als jij. Dit maakt deel uit van wat jou uniek maakt (en een van de sleutels tot het begrijpen van jezelf en authenticiteit).

Zoals ik deze dame uitlegde: wanneer je jouw unieke waarden vergelijkt met die van iemand anders met andere waarden, en je van jezelf verwacht dat je volgens hun hogere waarden leeft, is de kans groot dat je jezelf afstraft. Met andere woorden, ze had geprobeerd de hoogste waarden van deze auteur erin te proppen – dat het opvoeden van kinderen de hoogste waarde voor moeders "zou moeten" zijn – in plaats van in overeenstemming met haar eigen hoogste waarden te leven. Daardoor begon ze zich overweldigd te voelen, ze merkte dat ze niet aan de verwachtingen voldeed, projecteerde haar woede op haar man en trok zich terug uit haar carrière, wat haar frustratie alleen maar verergerde – frustratie dat ze zich op haar man en kinderen uitleefde.

Deze onthulling zorgde ervoor dat ze even stilstond en echt ging nadenken over de gevolgen van haar pogingen om de hogere waarden van iemand anders in haar eigen leven te implementeren, en dat ze een morele hypocrisie in zichzelf creëerde over hoe ze “zou moeten zijn”.

Zoals ik tegen haar zei: wanneer je jezelf betrapt op het gebruik van dwingende taal zoals "Ik moet", "Ik moet", "Ik moet", "Ik zou moeten", "Ik hoor te", "Ik word geacht te" of "Ik moet", injecteer je waarschijnlijk de hogere waarden van externe autoriteiten (inclusief tradities of conventies) over hoe jij denkt dat je "zou moeten" zijn. Als je dat doet, is de kans groter dat je jezelf als ouder afstraft. Als je echter de tijd neemt om je opvoedingsstijl en -techniek eens goed onder de loep te nemen, kom je misschien situaties tegen waarin juist de dingen die je doet essentieel zijn voor het kind. Ze komen misschien gewoon niet overeen met wat als ideaal of norm wordt beschouwd.

Ik gebruik vaak Meneer Isaac Newton Als een krachtig voorbeeld van iemand die in deze tijd waarschijnlijk zou worden omschreven als iemand met een moeilijke jeugd. Zijn vader stierf drie maanden voor zijn geboorte. Zijn moeder moest hem alleen opvoeden. Toen Isaac drie jaar oud was, hertrouwde Hannah met een dominee genaamd Barnabas Smith en ging bij hem wonen. De jonge Isaac werd opgevoed door zijn grootmoeder van moederskant, Margery Ayscough.

Hannah keerde terug in Newtons leven na de dood van haar tweede echtgenoot in 1653. Isaac was toen al tien jaar oud.

Je zou kunnen stellen dat Sir Isaac Newton in de steek werd gelaten. Sommige psychologen zouden hem zelfs een "gewond slachtoffer" van zijn jeugd noemen. Toch groeide hij uit tot een van de meest vooraanstaande wetenschappers ooit, schreef hij de Principia, verrichtte hij opmerkelijke prestaties en werd hij uiteindelijk door koningin Anna tot ridder geslagen.

Waar komt die fantasie van een 'perfecte ouder' vandaan? Die bestaat helemaal niet.

In plaats van te streven naar zogenaamde perfectie, is het verstandiger om te vragen:

• Houdt u van uw kinderen en zorgt u voor hen?
   
• Bent u van plan om te doen wat u kunt om hen te helpen bij het vervullen van wat voor hen betekenisvol is: hun eigen unieke set van hoogste waarden?

In veel gevallen zul je je realiseren dat wat jij beschouwt als 'goed', 'zorgzaam' ouderschap, in feite een projectie is van je oude wonden en de leegte die je daarin ervaart. Daardoor probeer je ze misschien te voorkomen door ervaringen waarvan je zelf de voordelen nog niet hebt ontdekt en waar je nog steeds slachtoffer van bent, in plaats van jezelf te versterken door te ontdekken hoe deze ervaringen je daadwerkelijk van dienst zijn geweest.

Dat is een van de redenen waarom ik het zo inspirerend vind om bijna elk weekend de Breakthrough Experience te organiseren. Zo kan ik mensen leren hoe ze de last die ze met zich meedragen kunnen opruimen in plaats van die angsten en zorgen op hun kinderen te projecteren.

Verschillende opvoedingsstijlen binnen een gezin duiden vaak op een verborgen evenwicht tussen de partner en de andere gezinsleden.

In mijn eigen leven merkte ik dat mijn vader en moeder er verschillende opvattingen over hadden. Mijn moeder zei dan zoiets als: "Pas op hiermee", en was dan eerder beschermend, terwijl mijn vader eerder zei: "Hij komt er wel achter, en als hij een blauwe plek oploopt, leert hij ervan. Zo leert hij. Je gaat er niet bij zitten en iemand beschermen tegen zijn ervaringen."

Ik stel vaak de vraag: "Wat er ook met je is gebeurd, wat heeft het je opgeleverd?" In sommige gevallen moedig ik mensen aan om wat ze als uitdagend ervaren te zien en te zoeken naar het tegenovergestelde, of hoe het ondersteunend en gunstig was. Dus, als ze iemand als agressief ervaren, hoe heeft het hen dan gediend en bevoordeeld, en waar was de gelijktijdige, echte of virtuele, passieve overbeschermende persoon? Want als je ze tegelijkertijd kunt zien en je percepties en de vergelijking in evenwicht kunt brengen, zal waarschijnlijk geen van beide je beïnvloeden. Maximale groei en ontwikkeling vinden plaats op de grens van ondersteuning en uitdaging, of een ander complementair paar tegenstellingen van perceptie.

Dus als je een overbezorgde ouder hebt, zal er een andere, echte of virtuele, persoon zijn die zich als een pestkop gedraagt. Als de ene broer of zus agressief is, heb je de neiging om een ​​andere broer of zus of ouder te hebben die passiever is. Je hebt beide nodig om maximaal te kunnen groeien. Je hebt vriendelijk en wreed, aardig en gemeen, positief en negatief, steun en uitdaging, en vrede en oorlog nodig. Elk gezin heeft de neiging om al deze eigenschappen te bezitten.

Het is verstandig om op te passen voor idealisme en fantasieën over hoe je ‘hoort’ te zijn, en hoe je ‘zou moeten’ zijn, en hoe je ‘zou moeten’ zijn, gebaseerd op iemands eenzijdige ideaal. Deze fantasieën zijn meestal het resultaat van een wond waarvan diegene de voordelen niet heeft ingezien.

Als je een kind overbeschermt en probeert te voorkomen dat het ooit voor uitdagingen komt te staan, zal het afhankelijk en kinderachtig worden en verantwoordelijkheid of verantwoordelijkheidsgevoel uit de weg gaan. Ik heb zelfs mensen gezien die deze aanpak als effectief ouderschap beschouwden, terwijl het er in werkelijkheid toe leidt dat hun kind afhankelijk blijft, niet met beide kanten van de realiteit overweg kan en niet veerkrachtig of aanpasbaar is.

Het is verstandiger om kinderen op te voeden die assertief kunnen zijn en begrijpen hoe ze met passieve en agressieve mensen en allerlei verschillende soorten mensen om moeten gaan. Hoe meer ervaring ze opdoen, hoe flexibeler en veerkrachtiger ze waarschijnlijk zullen worden.

Het begint bij jou

Zoals ik al eerder zei, is het verstandig om te onderzoeken hoe elke ervaring in je jeugd en je leven tot nu toe je van dienst is geweest. Als je je kinderen kunt leren veerkrachtig en aanpasbaar te zijn, zal dat in hun voordeel werken. Door dit te leren – door je wonden te ontdekken en te ontdekken hoe alles wat er in je leven is gebeurd je van dienst is geweest – geef je hen het voorbeeld om hetzelfde te bereiken.

Ongeacht wat je wel of niet hebt gedaan, je bent liefde waard, en dat geldt ook voor je kinderen. Ze maken hun eigen reis, bevinden zich in een andere omgeving en een andere generatie dan jij, en staan ​​voor unieke uitdagingen. In plaats van te proberen te voorkomen dat ze uitdagingen ervaren, is het verstandig om het goede voorbeeld te geven en ze te leren veerkrachtig en flexibel te zijn en prioriteit te geven aan wat belangrijk voor hen is.

Op te sommen

• Net als veel ouders heb je mogelijk een verschillend zelfbeeld van je opvoedingsvaardigheden. Soms voel je je trots, soms schaam je je. Beide zijn een scheve perceptie van je daden. Maar wat je ook gedaan of niet gedaan hebt, je bent nog steeds liefde waard.
   
• Wanneer u zichzelf met iemand anders vergelijkt, bijvoorbeeld omdat u vindt dat zijn of haar kinderen en opvoedingsstijl 'beter' zijn dan die van uzelf, heeft u de neiging om uzelf te minimaliseren en te overdrijven.
   
• Wat u misschien niet weet, is dat wanneer u zichzelf met anderen vergelijkt, u het beeld dat u van uzelf heeft, vertekent.
   
• Net als veel mensen gelooft u misschien in de maatschappelijke idealen en de morele hypocrisie dat de wereld eenzijdig moet zijn en dat er steun moet worden geboden zonder dat er kritiek wordt geleverd.
   
• Het is verstandig om jezelf niet te vergelijken met anderen of met de maatschappelijke idealen van hoe een 'perfecte ouder' eruit moet zien. Dit helpt je om zelfkritiek te verminderen.
   
• Wanneer je jouw unieke waarden vergelijkt met die van iemand anders die andere waarden heeft, en je van jezelf verwacht dat je volgens zijn of haar waarden leeft, zul je jezelf waarschijnlijk verwijten maken.
   
• Identificeer uw eigen hoogste waardenset in plaats van te proberen de hogere waarden van anderen in uw leven te implementeren. (U kunt mijn website om het gratis Waardebepalingsproces te doorlopen.)
   
• Maximale groei en ontwikkeling vinden plaats op de grens tussen steun en uitdaging. Als u uw kinderen overbeschermt tegen alles wat u als uitdagend of 'negatief' ervaart, kan dit ertoe bijdragen dat ze in hun jeugd afhankelijk blijven en een gebrek aan veerkracht, onafhankelijkheid en aanpassingsvermogen hebben.
   
• Als je ongenezen wonden hebt, onderzoek dan hoe die ervaringen je geholpen hebben. Dit zal niet alleen helpen om emotionele bagage op te lossen, maar het zal ook dit gedrag en deze praktijk voor je kinderen modelleren.
   
• Ongeacht wat je gedaan hebt of niet gedaan hebt: jij bent liefde waard, en je kinderen ook.
   

Als je klaar bent om naar binnen te gaan en het werk te doen dat je blokkades zal opruimen, je visie zal verhelderen en je geest in evenwicht zal brengen, dan heb je de perfecte plek gevonden om te beginnen. Doorbraakervaring.

In 2 dagen leert u hoe u elk probleem waarmee u kampt kunt oplossen, elke emotie kunt transformeren en de koers van uw leven opnieuw kunt bepalen, zodat u meer succes en voldoening ervaart.

Ik kijk ernaar uit je daar te zien!

Ben je klaar voor de VOLGENDE STAP?

Als je serieus bezig bent met je eigen groei, als je klaar bent om nu een verandering door te voeren en je daarbij wat hulp kunt gebruiken, klik dan op de LIVE chatknop rechtsonder op je scherm en chat nu met ons.

U kunt er ook voor kiezen om een ​​GRATIS kennismakingsgesprek te boeken met een lid van het Demartini Team.

 

Geïnteresseerd in het seminar Breakthrough Experience?

Als u klaar bent om naar binnen te keren en het werk te doen dat uw blokkades oplost, uw zicht verheldert en uw geest in evenwicht brengt, dan bent u bij Dr. Demartini van de Breakthrough Experience op de perfecte plek om te beginnen.

In 2 dagen leert u hoe u elk probleem waarmee u kampt kunt oplossen en de koers van uw leven opnieuw kunt bepalen, zodat u meer succes en voldoening ervaart.

Klik HIER om meer te weten te komen

Belangrijk bericht:
De content in deze blog is bedoeld voor educatie en persoonlijke ontwikkeling. Het is niet bedoeld om psychische of medische aandoeningen te diagnosticeren, behandelen, genezen of voorkomen. De gedeelde informatie en processen zijn uitsluitend bedoeld voor algemene educatieve doeleinden en mogen niet worden beschouwd als vervanging voor professioneel advies over geestelijke gezondheid of medisch advies. Raadpleeg een erkende zorgverlener als u acute problemen of aanhoudende klinische problemen ervaart.

Lees de volledige disclaimer HIER