In 1983, na tien jaar proberen een positief denker te zijn, realiseerde ik me dat hoe meer ik probeerde een positief denker te zijn, hoe meer ik een gevoel van mislukking ervoer omdat ik me niet 24/7 positief voelde. Ik merkte ook dat veel zelfhulpgoeroes en zogenaamde denkers leiders Destijds promootte hij in het openbaar de kracht van positief denken, maar in het privéleven toonde hij niet altijd positieve uitingen. De hypocrisie stoorde me en maakte dat ik dieper wilde graven.

Ik besloot een onderzoeksproject te doen, dat uiteindelijk twee jaar zou duren en waarvan ik de resultaten niet had verwacht.

Ik begon met de aankoop van 300 van de bestverkochte boeken die ik kon vinden. Deze boeken behandelden het belang en de effecten van een positieve mentale houding en onderstreepten elk positief woord dat ik in elk boek kon vinden. Uiteindelijk had ik 2,000 woorden die ik uit alle 300 boeken had gehaald. Ik pakte een stapel indexkaarten en schreef één woord per kaart in de linkerbovenhoek. De volgende stap was mijn ogen sluiten en mediteren over elk woord voordat ik een affirmatie, citaat of verklaring met dat woord erin samenstelde – een die de meest positieve, bevestigende en meest krachtige verklaring was die ik kon bedenken en die elk afzonderlijk woord gebruikte en omvatte.

Ik heb de 2,000 affirmaties/citaten/uitspraken vervolgens verdeeld over 365 dagen, waardoor ik uitkwam op vijf tot zes citaten per dag. Deze werden gepubliceerd in een van mijn eerste boeken: "2,000 Quotes To The Wise: A Day By Day Guide To Inspirational Living" – het idee was dat je, ongeacht wanneer je het boek kocht, de betreffende datum kon opzoeken en de positieve affirmaties vanaf die dag kon gaan gebruiken.

Ik wilde nog een stap verder gaan door mijn eigen positiviteitsniveau gedurende de dag bij te houden om te proberen de impact van deze positieve affirmaties op mijn leven te beoordelen. Ik creëerde wat ik een 'Dagelijks cyclusvoorspellingsformulier' noemde – een mechanisme waarmee ik elke vier uur op verschillende tijdstippen de zeven gebieden van mijn leven (spiritueel, mentaal, professioneel, financieel, familiair, sociaal en fysiek) kon controleren. Als je liever de video over positief denken bekijkt, klik dan hieronder . ↓

Elke ochtend werd ik wakker, pakte ik het boek erbij, leerde ik de relevante 5 of 6 affirmaties of citaten uit mijn hoofd en reciteerde ik ze minimaal 108 keer gedurende de dag (540-648-1000 keer). Ik zette ook een timer voor intervallen van vier uur, zodat ik mijn positiviteitsniveau kon bijhouden op een schaal van -3 tot +3 in alle zeven levensgebieden gedurende de dag (-3, -2, -1, 0, +1, +2, +3). Ik herhaalde dit proces dag in dag uit, twee jaar lang (24 maandelijkse formulieren) en deed een paar interessante observaties. Ten eerste waren er veel schommelingen in bepaalde gebieden van mijn leven – gebieden die laag op mijn prioriteitenlijst stonden – waar ik zelden stabiel was en zeker niet altijd "positief". Sterker nog, mijn stemming was erg wisselvallig. De tweede interessante observatie was dat de gemiddelde waarden – vier per dag, elke dag gedurende twee jaar – tussen de 0.1 en 0.3 lagen. Dus alles wat ik de afgelopen twee jaar had gedaan en alle moeite die ik had gedaan om positief te denken, resulteerde in het besef dat mijn positiviteit gemiddeld bijna nul was!

Dat moet een bijzonder moment zijn geweest, zowel in je leven als in je onderzoek. Hoe heeft het je denken destijds uitgedaagd?

Ik was behoorlijk geschokt, want ik had tien jaar van mijn leven besteed aan het proberen de principes van positief denken in praktijk te brengen, inclusief de twee jaar diepgaand onderzoek waar we het al over hadden. Ik ging ervan uit dat het echt was, maar toen ik de data eenmaal had bekeken, bleek het niet echt of duurzaam te zijn. Dus begon ik me meer te verdiepen in negativiteit en hoe het ons dient, want negativiteit moet een doel hebben, anders zou het nu uitgestorven zijn. Alles wat het universum niet dient, sterft uit.

Toen besefte ik iets heel belangrijks. Ieder individu leeft volgens een reeks waarden – wanneer ze leven volgens hun hoogste waarden , zijn ze objectiever, evenwichtiger, veerkrachtiger en beter in staat zich aan te passen; en wanneer ze tijdelijk proberen te leven volgens hun lagere waarden, voelen ze zich onvervuld en zoeken ze naar onmiddellijke bevrediging. En ik realiseerde me dat wanneer mensen leven volgens hun hoogste waarden, ze beide kanten van het leven omarmen en niet de behoefte voelen om de helft ervan te ontvluchten. Ik bedoel, hoe kun je van jezelf houden als je de helft van jezelf probeert kwijt te raken? Hoe kun je van je leven houden als je de helft ervan probeert kwijt te raken? Hoe kun je van mensen houden als je de helft van hen probeert kwijt te raken? Het slaat nergens op.

Veel mensen fantaseren echter over een eenzijdig leven met alleen maar plezier en geen pijn, en raken verslaafd aan die fantasie. Dan storten ze in, vragen zich af wat er 'mis' is en geven anderen de schuld.

Toen ik eindelijk het project over positief denken had afgerond, besefte ik dat negativiteit belangrijk is – niet iets wat koste wat kost vermeden moet worden. Negativiteit is een feedbackmechanisme dat ons laat weten wanneer we fantasieën najagen, zodat we weer gecentreerd, objectief en in balans kunnen zijn. Zodra we gecentreerd zijn en beide kanten van ons leven omarmen, is de kans groter dat we onze prestaties en productiviteit maximaliseren, evenals onze liefde voor onszelf en anderen.

Is er nog wel plaats voor positief denken in ons leven of is het allemaal tijdverspilling?

Als je echt down bent en alleen naar de negatieve kant van het leven of de nadelen van een bepaalde situatie kijkt, dan is positief denken inderdaad een goede optie. Als je alleen naar de positieve kant van een situatie kijkt of verliefd bent op iemand, dan heb je gezonde scepsis en negatieve gedachten nodig.

De natuur probeert je naar een evenwicht te brengen; naar homeostase. Denk aan je lichaam : als je het te warm hebt, gaat je lichaam zweten om je temperatuur te verlagen. Als je het te koud hebt, ga je rillen om je lichaam op te warmen en je temperatuur weer in balans te brengen. Hetzelfde geldt voor je geest: die probeert een soort thermostatisch evenwicht te bewaren om je gecentreerd te houden.

Dus positief en negatief denken hebben allebei hun nut, de een is niet beter dan de ander?

Positief denken op zichzelf is een fantasie. Ik deel al sinds mijn dertigste wereldwijd onderzoek om de mythe van positief denken te doorbreken, omdat veel mensen echt willen geloven dat dit monopolie hun leven zal veranderen en de geldigheid ervan niet in twijfel willen trekken. Dus schrijven ze hun dagelijkse positieve verlanglijstjes op, net als ik, en voelen zich vervolgens een mislukkeling als het niet werkt. Het is tijd om de illusie van positief denken te doorbreken en jezelf toestemming te geven om compleet te zijn.